Fyrsta þorrablótið mitt. Þá var ég sennilega 14 eða 15 ára. Mátti koma á skemmtiatriðin og fara svo heim. Man að Birna lék Lindu á Brunnavöllum og Jón á Jaðri lék Bjössa á Gerði. Hann var lentur í svelti eða smalamennsku þegar hann átti að vera taka á móti túristum, hafi það nú heyrst. Þá var húsið fullt af fólki sem maður þekkti. Því fer fækkandi núna. Ekki það að maður getur eflaust kynnst eitthverju af þessu fólki sem kemur á blót nú til dags, leiðir okkar liggja bara aldrei saman í daglegu lífi og það er lítið sem ekkert sem ýtir undir það að kynnast.
Skemmti mér nú vel á síðastliðnu blóti í Suðursveit. Samt var ég smá leið þegar heim var komið. Ekki af því ég prjónaði yfir mig og gerði eitthvern skandal – það er af sem áður var. Þetta var síðasta blótið sem við fórum á með góðum nágrönnum og sveitungum áður en þau flytja. Og ástæðan fyrir flutningunum finnst mér enn ömurlegri. Ætla ekkert að fara nánar út í þetta tiltekna mál. En mér finnst ofboðslega erfitt að sjá hvernig er að fara fyrir fallegu sveitinni okkar. Hún er betur sett án margra stórra hótela. Fjárfestar og aðrir peningapungar eiga ekkert heima hér. Breytingar á skipulagi til að gera jarðirnar verðmætari? Mér finnst stundum eins og tilteknir aðilar ætli sér að „eignast“ sveitina til að geta stært sig að því að eiga heila sveit. Svo verðum við bændurnir sem hér áfram þrjóskast eins og hver önnur sýning fyrir ferðamenn og túrista.
Hverjir koma svo í stað fólks sem hér býr, er með búskap og eða aðra starfsemi og tekur þátt í samfélaginu? Sennilega fleira erlent farandverkafólk sem lítið eða ekkert leggur til litla samfélagsins okkar. Ég geri mér ekki grein fyrir því hversu margir eru búsettir hér í sveit til skemmri tíma til að vinna. En ég veit að þeir eru margir. Og áhuginn til að taka þátt hér er ekki mikill. Man þegar ég var að vinna á hóteli hér í sveit þá hafði starfsfólkið sem ég vann með þar ekki mikinn áhuga á að mæta á viðburði utan vinnustaðar. Og ekki fyrir svo löngu bauð ég íslenskum starfsmanni á nýlegu hóteli hér að koma og vera með á 17. júní hátíð. Hann hló bara að mér og varð svo hálf kjánalegur þegar hann fattaði að mér var alvara.
Margt fólk sem býr á sama stað er ekki samasem merki um gott og sterkt samfélag.
Ég er ekki að tala gegn ferðaþjónustu, ferðamönnum eða erlendu starfsfólki. Allt er gott í hófi, en það er orð sem fjárfestar og eigendur stærri ferðaþjónustufyrirtækja vita sennilega ekki að er til. Og að mínu mati eru ekki allar byggingar uppbyggingar.
Ég set að minnsta kosti spurningamerki við það hvort virkilega sé þörf á fleiri gistirýmum hér í sveit. Ferðamanninum fjölgar sennilega ekki endalaust. Og fyrir hverja erum við að skapa atvinnu? Mín skoðun er að það sé ekkert endilega verið að spá í þessa hluti. Ég veit að peningar gera lífið auðveldara en það gerir líka góður nágranni. Ég vil líka ekki að Suðursveit verði bara sveit sem hýsir ferðamenn til einnar nætur og farandverkafólk sem býr hér mesta lagi eitt ár.
Þetta er ekki framboðsræða, en kannski er ég að kalla eftir smá athygli á þessu máli fyrir komandi kosningar.
Aðalbjörg Bjarnadóttir
